Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

"Έφυγε" ο Bob Wakelin

Όσοι από εμάς πρόλαβαν το computer boom της δεκαετίας του '80 και είχαν την τύχη να ενημερώνονται από το ξένο - διόρθωση, τον αγγλικό συγκεκριμένα - τύπο (Computer+Video Games, Your Computer, Zzap!64, Crash κλπ) σίγουρα θα θυμούνται με νοσταλγία τις έγχρωμες, ολοσέλιδες διαφημίσεις των παιχνιδιών που συναντούσαμε κάθε 5-10 σελίδες. Οι πλέον εντυπωσιακές εξ αυτών ήταν αυτές της Ultimate Play The Game και της Ocean, των δύο μεγαλύτερων και πλέον επιτυχημένων software houses στην Αγγλία εκείνα τα χρόνια. Και, αν στις διαφημίσεις της Ultimate μας "ψάρωνε" το σοβαρό, μαύρο φόντο και το συνήθως λιτό εξώφυλλο, σε αυτές τις Ocean κυριολεκτικά παθαίναμε την πλάκα μας με το εντυπωσιακό artwork που σε κάποιο ποσοστό μπορούσε από μόνο του να πουλήσει το παιχνίδι - για τέτοια δουλειά μιλάμε.


Όλα αυτά τα εξώφυλλα - που μάλιστα συνέχισαν και όταν έγινε το πέρασμα από τα 8 στα 16bits μέχρι και τις αρχές τις δεκαετίας του '90 - ήταν δουλειά ενός και μόνο καλλιτέχνη, του Bob Wakelin. Ο Bob, που είχε διατελέσει και ως σκιτσογράφος σε κόμικς της Marvel και είχε φιλοτεχνήσει και εξώφυλλα δίσκων μουσικών συγκροτημάτων, πέραν των παιχνιδιών της Ocean ήταν υπεύθυνος και για την καλλιτεχνική δουλειά σε αυτά της Imagine, προτού η τελευταία χρεοκοπήσει και αγοραστεί από την - δεν θα το πιστέψετε - Ocean!


Ο συμπαθέστατος και ταλαντούχος καλλιτέχνης εδώ και χρόνια έδινε μάχη με τη λευχαιμία, μάχη την οποία και τελικά έχασε χθες, Σάββατο 20 του Γενάρη. Άφησε πίσω του τα δύο παιδιά και τη σύζυγό του και όλη την υπέροχη δουλειά του που δεν θα μας επιτρέψει να τον ξεχάσουμε ποτέ. Ένα μεγάλο "αντίο" στον άνθρωπο που γέμιζε με χρώματα και εικόνες τα χρόνια της νιότης μας... (Πηγή: Vintage Is The New Old).






 

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Αυτό το τρόπαιο ποιος θα το κατακτήσει;

Πιθανότατα θυμάστε το Sensible Days, τον πλέον σύγχρονο εν Ελλάδι διαγωνισμό Sensible World Of Soccer που έλαβε χώρα στα πλαίσια του 5ου Amicamp την 11η Δεκεμβρίου του 2016 και είχε καλυφθεί εκτενώς από το παρόν ιστολόγιο εδώ και εδώ.

Όπως και πέρυσι (ΟΚ, και κάτι παραπάνω) έτσι και φέτος, την 2η ημέρα του 6ου Amicamp που θα διοργανωθεί στον χώρο του Found.ation τις 27 & 28 Ιανουαρίου (ούτε 10 ημέρες δεν έμειναν), θα πραγματοποιηθεί ένα ακόμα τουρνουά SWOS, το Sensible Days 2018, και όσοι δεν το γνωρίζατε και ενδιαφέρεστε μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή εδώ.

Επειδή όμως καμία διοργάνωση δεν έχει νόημα χωρίς τα κατάλληλα έπαθλα, οι διοργανωτές αποφάσισαν φέτος να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους. Έτσι λοιπόν, όποιος συμμετάσχει στο τουρνουά θα τσεπώσει αυτό το ωραίο αναμνηστικό μπρελοκάκι (ακόμα κι αν τερματίσει μονάχα με ήττες):


Φυσικά, όλα τα λεφτά είναι το βαρύτιμο έπαθλο που περιμένει τον νικητή (ποντάρω ήδη τα χρήματά μου στο back to back του περυσινού θριαμβευτή Στέφανου Καρούσου). Θαυμάστε:


Αν λοιπόν όλα τα παραπάνω σας "έψησαν" δηλώστε συμμετοχή ή απλά ελάτε στο 6ο Amicamp να παρακολουθήσετε τις συγκλονιστικές αναμετρήσεις την Κυριακή 28 Ιανουαρίου 2018.

Don't say we didn't warn you!

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Η απόλυτη λύση για τον Amstrad σας;

Τα τελευταία 2 χρόνια (ίσως και κάτι παραπάνω) ένας ηλεκτρονικός και λάτρης των υπολογιστών της σειράς CPC της Amstrad, ο οποίος ακούει στο όνομα Piotr Bugaj και στο nickname Zaxon (με ένα "X", όχι όπως το ισομετρικό shooter των αρχών της δεκαετίας του '80) δημιούργησε και κυκλοφόρησε κάποια interfaces, τα οποία βασίζονταν στο firmware του HxC floppy disk emulator και ήταν συμβατά με το Gotek.

Τα interfaces αυτά προσέφεραν στους υπολογιστές της σειράς CPC τη δυνατότητα να φορτώνουν images από δισκέτες αποθηκευμένα κατά εκατοντάδες (ίσως και χιλιάδες;) σε ένα καθόλα βολικό USB stick. Η εξομοίωση ήταν τέτοια που τα images φόρτωναν στον ίδιο χρόνο με τις πραγματικές δισκέτες, πράγμα σε καμία περίπτωση ενοχλητικό καθώς ο Amstrad πάντοτε φημιζόταν για το "ταχύ" disk drive του με χρόνους φορτώματος που έκαναν τον Commodore 64 να σκύβει το κεφάλι από ντροπή.

Τα interfaces του Zaxon κυκλοφόρησαν σε διάφορους τύπους, με οθόνη ή χωρίς, με floppy disk drive controller (για τον CPC 464) ή χωρίς, εξωτερικά ή και εσωτερικά και απέσπασαν πολύ καλές κριτικές από την πλειοψηφία της retro κοινότητας, χάρη στη λειτουργικότητά τους, την σχετικά απλή χρήση τους και τις λογικές τιμές τους. Μόνα μειονεκτήματα που θα μπορούσε κάποιος να εντοπίσει ήταν ότι μέσα στην τιμή αγοράς πλήρωνε και τα δικαιώματα για το firmware του HxC καθώς και (το κυριότερο) ότι δεν υποστηριζόταν το κλασικό format για floppy images του Amstrad (.DSK) οπότε όλα τα images έπρεπε πρώτα να μετατραπούν ώστε να λειτουργήσουν.

Αν και η κατάσταση που ανέφερα ήταν γενικώς μια χαρά και βολική για όλους, ο Piotr αποφάσισε να πάει ένα βήμα παραπέρα, δημιουργώντας ένα νέο προϊόν, που ονομάζεται"Amstrad CPC USB floppy emulator, budget version". Το νέο αυτό interface δεν περιλαμβάνει floppy disk drive controller, συνεπώς απευθύνεται στους κατόχους Amstrad CPC 6128 και 664. Είναι εξωτερικό (συνδέεται στην παράλληλη θύρα), έρχεται με case και ενσωματωμένη οθόνη και κοστίζει μονάχα 28 λίρες Αγγλίας!


Και, για όσους καταλαβαίνετε τι προσφέρει αυτό το "τσουμπλέκι" με την χαμηλότατη τιμή, περιμένετε, γιατί έχουμε κι άλλα! Λοιπόν, η τιμή επιτεύχθηκε χάρη στην αντικατάσταση της LCD οθόνης από άλλη τύπου OLED και την χρήση του firmware του Keir Fraser που είναι δωρεάν αντί του HxC. Στην συσκευασία περιλαμβάνεται καλώδιο τύπου "Υ" για την παράλληλη τροφοδοσία του interface και του CPC σας από το ίδιο τροφοδοτικό καθώς και ενσωματωμένο ηχειάκι που παράγει τους ήχους του floppy disk drive! Το interface έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει ως drive Α ή Β και, πέραν του φορτώματος μπορεί κιόλας να αποθηκεύσει images!

Αν με όλα τα παραπάνω σκέφτεστε "too good to be true" ε, τώρα θα σας πω και το καλύτερο: το Amstrad CPC USB floppy emulator, budget version υποστηρίζει και images τύπου .DSK! Ναι, τέρμα οι μετατροπές, αντιγράφετε τα .DSK images (που προφανώς έχετε κατά χιλιάδες!) σε ένα USB στικάκι φορμαρισμένο σε FAT32 και είστε έτοιμοι να απολαύσετε τον Amstrad σας στο έπακρο απαλλαγμένοι μια και καλή απ' τις δισκέτες!


Μπορείτε να αγοράσετε το Amstrad CPC USB floppy emulator, budget version από εδώ. Προσωπικά αγόρασα ήδη ένα και το περιμένω για αναλυτική παρουσίαση! (οι φωτογραφίες είναι από το SellMyRetro).

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Iceblox Plus: γιατί πιγκουίνους δεν έχει μονάχα το Linux!

Το Iceblox Plus είναι ένα παιχνίδι που ίσως και να το γνωρίζετε εάν είστε hardcore οπαδός της Nokia και τα τελευταία χρόνια είχατε γυρίσει με πείσμα τις πλάτες σας σε προτάσεις όπως το iPhone, τα Android phones, τα Windows phones και όλα αυτά τα μοντέρνα μπιχλιμπίδια. Βλέπετε, πρόκειται για ένα γλυκύτατο arcade παιχνιδάκι που θυμίζει αρκετά το κλασικό coin op του παρελθόντος Pengo και το οποίο κυκλοφόρησε σχεδόν σε οποιαδήποτε κλασική συσκευή κινητής τηλεφωνίας Nokia μπορεί να σας έρθει στο μυαλό. Δώστε βάση: τα Nokia 7210, 6610, 5100, 6100, 3510i, 3520, 7650, 3650 αλλά και τα Sharp GX10 και Sony Ericsson T300, T610 και Siemens S55 είχαν δει εκδόσεις του Iceblox Plus πριν ο δημιουργός του Karl Hornell αποφασίσει να το μεταφέρει στον Commodore 64!


Όπως γράφει ο ίδιος ο Karl η μεταφορά στον αγαπημένο 8μπιτο υπολογιστή ήταν γι' αυτόν μια πραγματικά δοκιμασία, καθώς οι hardware περιορισμοί ενός υπολογιστή 35ετίας σε σχέση με τα κινητά που ανέφερα παραπάνω είναι, όπως και να το δει κανείς... περιοριστικοί! Έτσι, ο Karl αναγκάστηκε να φτιάξει εξ' ολοκλήρου όλο το παιχνίδι σε assembly και τα αποτελέσματα φαίνονται, όπως θα διαβάσετε στη συνέχεια...

Καταρχάς, συνολικά το Icebox Plus είναι ένα παιχνίδι που δείχνει, παίζεται και ακούγεται "επαγγελματικό": δεν υπάρχει κάποιος τομέας στον οποίο να υστερεί (ούτε και κάποιος στον οποίο να θέτει νέα standards, αλλά δεν ήταν αυτός ο σκοπός έτσι κι αλλιώς) και να προκαλεί ανάμικτες εντυπώσεις. Τα γραφικά είναι πολύ καλά, ο ήχος συμπαθητικός, ο χειρισμός ακριβέστατος, η κίνηση των sprites ομαλότατη και ο έλεγχος του sprite collision όπως ακριβώς θα έπρεπε.


Με αυτά βέβαια μην θεωρήσετε ότι έχουμε να κάνουμε με το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών για τον Commodore 64 ή κάτι αντίστοιχο: υπάρχει πάντα και ο παράγοντας του gameplay, που περιορίζει ή εκτοξεύει τις εντυπώσεις. Στην περίπτωση του Icebox Plus έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ απλό παιχνίδι του τύπου "σπάσε τους παγοκύβους με τα χρυσά νομίσματα και απέφυγε τις φωτιές" το οποίο ναι μεν είναι απλό και διασκεδαστικό, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να είναι το... παιχνίδι της ζωής σας!


Συνολικά έχω την αίσθηση ότι πρόκειται για μια πολύ καλή δουλειά, ολοκληρωμένη σε κάθε επίπεδο και σαφώς ανώτερη του μέσου όρου των παιχνιδιών που κυκλοφορούν για τον 64άρη τα τελευταία χρόνια. Μιας και διατίθεται δωρεάν επιβάλλεται να το κατεβάσετε και να το δοκιμάσετε - πραγματικά πρόκειται για αξιόλογο παιχνιδάκι (το "παιχνιδάκι" αναφέρεται στην απλότητα και όχι στην ποιότητα, να το ξεκαθαρίσω αυτό). Μπορείτε να το βρείτε εδώ. Τρέξτε το και βοηθήστε τον συμπαθέστατο πιγκουίνο Pixel Pete να συλλέξει τα 5 νομίσματα από την κάθε πίστα, ώστε να προχωρήσει στην επόμενη. (Πηγή: Indie Retro News).

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

ZX Spectrum Next: τα τελευταία νέα

Είναι αλήθεια ότι είχε περάσει καιρός από τότε που οι backers του ZX Spectrum Next έλαβαν το τελευταίο ενημερωτικό email από τον άνθρωπο που ουσιαστικά αποτελεί την ψυχή του όλου project, τον Henrique Olifiers. Τόσος καιρός που μόνο η γιορτινή ραστώνη θα μπορούσε να τον δικαιολογήσει επαρκώς. Κι όμως, τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι...

Όπως μας αποκάλυψε ο Henrique στο χθεσινοβραδινό του email, ο λόγος της καθυστέρησης ήταν βασικά η αποστολή και, στη συνέχεια, η τεχνική υποστήριξη σε ό,τι είχε να κάνει με τα boards του Next. Και αυτό διότι αρχικά εντοπίσθηκαν αρκετά bugs αλλά και πολύ περισσότερες συμβατότητες με τηλεοράσεις, ποντίκια, πληκτρολόγια κλπ που οφείλονταν περισσότερο στις συσκευές αυτές καθαυτές παρά στον ίδιο τον Next. Φυσικά, όλη η ομάδα που στηρίζει το project αλλά και η community πίσω απ' αυτό έπεσαν με τα μούτρα στη δουλειά, με αποτέλεσμα ήδη να έχουν λυθεί τα περισσότερα εκ των προβλημάτων.


Από την άλλη, έχουμε μια Spectrum-ική αναγέννηση όπως μας γράφει ο Henrique, καθώς δεκάδες νέα προγράμματα κυκλοφορούν καθημερινά για τον Next και υπάρχει μεγάλος ενθουσιασμός για το NextOS αλλά και για τις νέες BASIC εντολές που εκτοξεύουν την λειτουργικότητα του Spectrum του 21ου αιώνα στα ουράνια χωρίς να γίνεται απαραίτητη η χρήση γλώσσας assembly.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τα cases, βρισκόμαστε στο στάδιο της κατασκευής των μητρών και μόλις τον Νοέμβριο ελήφθησαν οι οριστικές αποφάσεις για τον τρόπο κατασκευής των πληκτρολογίων, τα οποία, αντίθετα με ό,τι είχε προβλεφθεί αρχικά, θα στηρίζονται με απλές βίδες προκειμένου να μπορούν να καθαρισθούν ή και να αντικατασταθούν σε περίπτωση βλάβης.


Όλα τα παραπάνω, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Henrique, θα καθυστερήσουν την αποστολή των πλήρων πακέτων του ZX Spectrum Next στους backers του project κατά περίπου δύο μήνες, διάστημα ανάλογο με αυτό που καθυστέρησαν και τα motherboards. Το καλό είναι ότι το όλο εγχείρημα προχωράει με σταθερά βήματα και γίνονται πράγματα συνέχεια, ενώ και η κοινότητα του Spectrum έχει αγκαλιάσει τον Next με αγάπη, ενθουσιασμό και θαλπωρή. Συνεπώς, λίγη υπομονή από όλους μας και για ό,τι νεότερο θα σας ενημερώνω.

Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018

Μια χρυσή φτερούγα για την Amiga σας!

Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα σχετικά νέο παιχνίδι για την Amiga, που ονομάζεται "Χρυσή Φτερούγα" ή, αγγλιστί, "Golden Wing" (τι; Δεν είναι αυτή η σωστή μετάφραση; Ρε άντε από δω που θα μας μάθεις τη δουλειά μας!). Το Golden Wing αποτελεί προϊόν του group Copper Sky - ωραίο όνομα, by the way - ήτοι των Fernando Cabrera (κώδικας), Toni Galvez (γραφικά) και DJ METUNE & Estrayk (μουσική/ηχητικά εφέ).


Το Golden Wing είδε το πρώτο φως στο demoparty Capacitor, πριν από περίπου ένα μήνα και, αν και στην έκδοση που έχουμε στα χέρια μας "ζητάει" σκληρό δίσκο, οι δημιουργοί του υπόσχονται ότι η τελική version θα τρέχει σε μία απλή, unexpanded, Amiga 500 με OCS και θα χωράει σε ένα και μόνο floppy disk. Μόνο συγχαρητήρια μπορώ προσωπικά να δώσω για αυτές τις επιλογές, όντας ανέκαθεν λάτρης του software που εκμεταλλευόταν το υπάρχον hardware και δεν ζητούσε επεκτάσεις προκειμένου να καλύψει τις αδυναμίες των προγραμματιστών του...

Τι εστί όμως Golden Wing; Καταρχάς να σας πω ότι το δεύτερο συνθετικό του ονόματος του παιχνιδιού (Wing) θα πρέπει μάλλον να μας φέρνει περισσότερο στο μυαλό ως έννοια το Wing Commander (αχ, τι μου θύμισα!) παρά την φτερούγα του τίτλου της ανάρτησης, η οποία χρησιμοποιήθηκε - το ομολογώ - για να τραβήξει περισσότερα ανυποψίαστα βλέμματα! Στην ουσία όμως τώρα, το Golden Wing είναι ένα arcade παιχνίδι που υπόσχεται να φέρει επανάσταση στην gaming scene της Amiga καθώς είναι ένα εξελιγμένο... Asteroids! Και μην πεταχτεί κανένας έξυπνος εκεί έξω με καμιά ατάκα τύπου "μα αφού έχουμε εδώ και 25 χρόνια το Stardust!", εντάξει;


Όντως, πέραν της πλάκας, το Golden Wing δεν πρόκειται να συνταράξει συθέμελα τον gaming κόσμο σας, καθώς βασίζεται στο κλασικό coin op του 1979. Από την άλλη όμως είναι ένα "τίμιο" shooter με συμπαθητικά γραφικά, καλό χειρισμό, ωραία μουσική, προοδευτικά αυξανόμενη δυσκολία και ποικιλία εχθρών (ναι, έχετε να κάνετε και με απεχθείς εξωγήινους πέραν τον αναμενόμενων αστεροειδών) και επιπέδων. Αν στα παραπάνω προσθέσετε το γεγονός ότι (η τελική έκδοση θα) τρέχει σε οποιαδήποτε Amiga υπάρχει εκεί έξω σε συνδυασμό με το ότι διατίθεται δωρεάν θα ήταν μάλλον κακία το να γκρινιάζουμε, έτσι δεν είναι;

Σε αναμονή της τελικής έκδοσης, μπορείτε να κατεβάσετε την party edition από εδώ και να την τρέξετε σε οποιαδήποτε Amiga διαθέτει σκληρό δίσκο ή στο WinUAE. Have fun!

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

Και μια νέα έκδοση του X-bEnCh!

Όλοι γνωρίζετε το WHDload, έτσι; Ναι, αναφέρομαι σε αυτό το killer application για την Amiga, χάρη στο οποίο μπορείτε να παίξετε οποιοδήποτε παιχνίδι θέλετε από τον σκληρό σας δίσκο. Σε αυτή την εφαρμογή που έκανε χιλιάδες χρήστες ανά την υφήλιο να απαλλαγούν μια και καλή από τις δισκέτες και να επενδύσουν αμέτρητα ευρώ σε hardware configs. Σε αυτήν τέλος, την εφαρμογή, που αν και πλέον θεωρείται το Α και το Ω σε κάθε Amiga setup, ελάχιστοι Έλληνες την αγόρασαν αποδεικνύοντας περίτρανα ότι αν κάποιος είναι εξ' ορισμού στόκος, τσίπης και πειραγμένος ξεροκέφαλος ό,τι καλό και να του προσφέρεις αυτός δεν θα το εκτιμήσει...

Τέλος πάντων, τώρα λοιπόν που τέλειωσα με την γκρίνια (θα θέλατε!) ας ασχοληθώ κάπως πιο στοχευμένα με το θέμα την παρούσας ανάρτησης. Το λοιπόν, το WHDload που λέγαμε, αυτό το πρόγραμμα που άπαντες αγάπησαν και ελάχιστοι μπήκαν στον κόπο να πληρώσουν με αποτέλεσμα οι δημιουργοί του, απηυδισμένοι πλέον, να το... χαρίζουν (!), είχε τα πάντα εκτός από ένα καλό και λειτουργικό frontend που να επιτρέπει γρήγορη αναζήτηση και επιλογή του παιχνιδιού/demo που μας ενδιαφέρει σε συνδυασμό με πληροφορίες γι' αυτό, screenshots κλπ. Την λύση σε αυτό το πρόβλημα έδωσε πριν από αρκετά χρόνια ο "δικός μας" (από τα χρόνια του Amigahellas) Mr. Zammler, με το περίφημο, πασίγνωστο και... χιλιοκατεβασμένο iGame, παρέχοντας με τον τρόπο αυτό ακόμα περισσότερη λειτουργικότητα στο WHDload.

Αρκετό καιρό αργότερα ακολούθησαν και άλλα frontends που υπόσχονταν να κάνουν τα ίδια και καλύτερα με το iGame, ώσπου τελικά εμφανίστηκε κάποιο που πραγματικά ξεχώριζε: το όνομα αυτού ήταν X-bEnCh. Η διαφορά του τελευταίου από όλα τα υπόλοιπα προγράμματα που έκαναν την ίδια δουλειά ήταν η... οπτικοακουστική προσέγγιση που επιλέχθηκε από τους δημιουργούς του, καθώς το X-bEnCh θυμίζει (τουλάχιστον) αρκετά κάποιο intro/cracktro του παρελθόντος, με υπέροχα tunes να συνοδεύουν τα εκατοντάδες (αλήθεια!) χρώματα επί της οθόνης.


Χαράς ευαγγέλια λοιπόν για τους απανταχού χρήστες του WHDload (τους τσίπηδες για τους οποίους σας έγραψα στην αρχή), καθώς μόλις πριν από λίγες μέρες είδε το φως η νέα, Χριστουγεννιάτικη έκδοση του X-bEnCh, η επονομαζόμενη X-bEnCh 1.1 Xmas '17 Public Beta. Χωρίς πολλά λόγια και πολλές καθυστερήσεις σπεύσατε να την κατεβάσετε από εδώ για να χαρείτε το WHDload που ΔΕΝ πληρώσατε. Άντε, τι περιμένετε; (Πηγή: Vintage Is The New Old).

Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

...and a Spooky new year!

Νομίζω ότι πρόκειται αναμφίβολα για το platform game με τα καλύτερα γραφικά στην ιστορία του Commodore 64. Και όταν γράφω "στην ιστορία" εννοώ από το 1982 μέχρι και σήμερα που πλέον έχουμε 2018, συμπεριλαμβάνοντας τους πλέον εντυπωσιακούς τίτλους του είδους όπως το κλασικό Mayhen in Monsterland και το ολοκαίνουριο Sam's Journey. Κι όμως, και με αυτά στην εξίσωση, το preview του Spooky - ναι, έτσι ονομάζεται το παιχνίδι στο οποίο αναφέρομαι - είναι, απλά, καλύτερο. Πραγματικά κρίμα που το πιθανότερο είναι να μην ολοκληρωθεί ποτέ...

Το Spooky (ή, έστω, το preview του) οφείλει την ύπαρξη του στους Johan Forslöf (κώδικας), Paul Helman (γραφικά) και Cadaver (ήχος). Πρόκειται για μια προσπάθεια που ξεκίνησε πριν από 7-8 χρόνια αλλά εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα έχει μείνει στάσιμη, με τον κύριο δημιουργό της (Johan Forslöf) να δηλώνει ότι έχει χάσει το ενδιαφέρον του και, κυρίως, ότι νιώθει πως δεν έχει κίνητρο για την ολοκλήρωση του project με συνέπεια να προσφέρει το μοναδικό playable preview που παιχνιδιού στο Games That Weren't. Κάτι που καταλαβαίνετε τι σημαίνει...

Είναι δεδομένο ότι το Spooky θα είναι πραγματικά κρίμα να μην ολοκληρωθεί ποτέ - ο Johan άλλωστε υποστηρίζει ότι αν βρεθεί κάποιος με γνώσεις και διάθεση ώστε να του δώσει κίνητρο τότε είναι διατεθειμένος να προσπαθήσει να συνεχίσει. Fingers crossed, που λένε και στο χωριό μου.


Και μην νομίζετε ότι αυτός ο ενθουσιασμός μου για το playable preview του Spooky είναι αδικαιολόγητος: όχι, κάθε άλλο. Μπορείτε να πάρετε άλλωστε μια (καλή) μυρωδιά από τα screenshots που σας παραθέτω (αν και φυσικά το ιδανικό θα ήταν να δοκιμάσετε εσείς οι ίδιοι το παιχνίδι). Το Spooky λοιπόν, απ' όσο μπορώ να καταλάβω, παίζει εξ' ολοκλήρου στην υψηλή ανάλυση του Commodore 64, προσπερνώντας με κάποιον μαγικό τρόπο τους hardware περιορισμούς των 2 χρωμάτων ανά block των 8 x 8 pixels. Και, ακόμα και αν αυτό έχει γίνει με έξυπνη χρήση των προαναφερθέντων blocks και των χρωμάτων, πραγματικά αδυνατώ να καταλάβω πώς τα sprites δεν είναι μονόχρωμα όπως επιτάσσει η χρήση του high resolution mode. Και πρόκειται (σχεδόν) σίγουρα για hardware sprites, καθώς η κίνησή τους είναι, απλά, ομαλότατη.


Φυσικά, δεν θα είχαν νόημα όλα τα παραπάνω εάν ο άνθρωπος που ανέλαβε το κομμάτι του eye candy, ο Paul Helman, δεν είχε κάνει... παπάδες, παρουσιάζοντας ένα οπτικό αποτέλεσμα που παραπέμπει περισσότερο από άποψη αρτιότητας σε tech demo, παρά σε παιχνίδι (έστω και ημιτελές). Στα υπέροχα/καταπληκτικά/εντυπωσιακά/ανεπανάληπτα γραφικά του Spooky προσθέστε τον πολύ καλό χειρισμό, το catchy SID tune που ακούγεται όση ώρα παίζουμε και θα καταλάβετε γιατί μιλάμε για μία πραγματικά μοναδική δημιουργία.


Το preview του Spooky μπορείτε (και οφείλετε!) να το κατεβάσετε από εδώ. Τρέξτε το και μετά κάντε τις προσευχές σας σε ό,τι έχετε ιερό και όσιο μπας και ο Johan την δει αλλιώς και αποφασίσει να το ολοκληρώσει. Γιατί το δείγμα γραφής που έχουμε δεν είναι παρά εξαίσιο!


Μην ξεχάσω να ευχηθώ Καλή Χρονιά σε όλους: ας ελπίσουμε το 2018 να κρατηθούμε υγιείς και να γίνουμε καλύτεροι ως άνθρωποι - γιατί αυτό είναι που πραγματικά χρειαζόμαστε και εμείς και οι γύρω μας. Χρόνια Πολλά σε όλους!

Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

The Spectrum Show επεισόδιο 68

Καλημέρα σε όλους και Χρόνια σας Πολλά!

Ελπίζω να περνάτε καλά αυτές τις μέρες και να μην πνίγεστε από τις υποχρεώσεις χάνοντας την ραστώνη των Χριστουγεννιάτικων-Πρωτοχρονιάτικων διακοπών στην προσπάθειά σας να τις κάνετε καλύτερες για τα αγαπημένα σας πρόσωπα: ισορροπία χρειάζεται σε αυτά τα πράγματα και θα είναι όλοι ευτυχισμένοι.

Όπως ας πούμε είναι ευτυχισμένοι οι ανά τον κόσμο Spectrum lovers, καθώς ο Paul-λέγε-με-ο-άνθρωπος-που-δεν-κάνει-ποτέ-διακοπές-Jenkinson ανέβασε εδώ και μερικές μέρες στο Youtube το νέο επεισόδιο του The Spectrum Show.

Στο 68ο επεισόδιο του δημοφιλούς και άκρος ενδιαφέροντος show μπορείτε να παρακολουθήσετε νέα και ειδήσεις από τον Ιούνιο του 1988, reviews των Slap Fight, Discs of Death, Crystal Kingdom Dizzy και Brainstorm, δοκιμή/παρουσίαση του Recreated ZX Spectrum και μια ενδιαφέρουσα κουβεντούλα του Paul με τον Geoff Neil για - τι άλλο; - τον ZX Spectrum Next.

Χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις, παρακολουθείστε το νέο επεισόδιο:


Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

Starfysh: όταν τα γραφικά και η μουσική δεν επαρκούν

Μια αμιγώς Χριστουγεννιάτικη κυκλοφορία είναι το Starfysh για τον Commodore 64, καθώς "ανέβηκε" στην csdb την Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου! Ένα καλό δωράκι για τους κατόχους του 64άρη θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς, μην σας πω και εξαιρετικό κρίνοντας από τα screenshots. Αλλά επειδή έχουμε γράψει πολλά retro-χιλιόμετρα ξέρουμε καλύτερα, έτσι δεν είναι;


Πραγματικά, το Starfysh, το οποίο οφείλει σε μεγάλο βαθμό την ύπαρξή του στον γνωστό και μη εξαιρετέο δημιουργό Richard Bayliss (κώδικας, μουσική, σύλληψη) αλλά και στον Shaun Pearson (γραφικά, σχεδιασμός πιστών) από την πρώτη στιγμή (loading screen) αφήνει τις καλύτερες των εντυπώσεων στον αισθητικό τομέα. Το intro που ακολουθεί (πάλι από τον Richard Bayliss) επίσης άψογο ενώ παντού ακούγονται SID tunes τα οποία συνοδεύουν ευχάριστα οτιδήποτε άλλο συμβαίνει ταυτόχρονα.


Το ίδιο το παιχνίδι είναι ένα horizontal shooter στο στυλ των R-Type, Nemesis κλπ. Εδώ δεν έχουμε αναβαθμίσιμα όπλα, ενώ το autofire επαρκεί για να κάνουμε τη δουλειά μας χωρίς να απαιτείται αδιάκοπο και επαναλαμβανόμενο πάτημα του fire button. Οι εχθροί (αντίπαλα διαστημοπλοιάκια) έρχονται συνήθως από την δεξιά πλευρά της οθόνης (στα πρώτα levels) σε πεντάδες και η καταστροφή τους είναι από εύκολη μέχρι... αδύνατη, ανάλογα με τον σχηματισμό τους και το σημείο της πίστας στο οποίο βρισκόμαστε καθώς πρέπει να προσέχουμε να μην τρακάρουμε και στα background graphics.


Αυτά τα τελευταία μάλιστα, μιας και τα αναφέραμε, είναι χάρμα οφθαλμών και σε πολλά σημεία εντυπωσιάζουν με την καθαρότητα και τον προσεγμένο τους σχεδιασμό. Από την άλλη, ο χειρισμός του διαστημοπλοίου μας είναι εύκολος και άμεσος, το sprite collision σωστό, το επίπεδο δυσκολίας χαμηλό (τουλάχιστον αρχικά) και τα 5 "κανονάκια" - και μάλιστα με δείκτη ενέργειας το καθένα - υπεραρκετά ώστε, με λίγη προσοχή να προχωρήσουμε αρκετά. Αλλά...


"Τι αλλά;", θα πείτε. "Αφού όλα όσα μας γράφεις τόση ώρα θετικά είναι!". Ναι, έτσι ακριβώς συμβαίνει. Αν και όλα όσα αναφέρθηκαν μέχρι στιγμής είναι στα συν του παιχνιδιού, παρόλα αυτά το Starfysh δεν πρόκειται ποτέ να "πωρώσει" τον παίκτη. Ίσως επειδή οι επαναλαμβανόμενοι σχηματισμοί των εχθρών καταντούν βαρετοί, ίσως η έλλειψη bosses στο τέλος του κάθε επιπέδου, ίσως η μουσική που ναι μεν είναι καλή αλλά σε καμία περίπτωση δεν σε κάνει να θέλεις να ξαναπαίξεις μόνο και μόνο για να την ακούσεις, ίσως η έλλειψη ηχητικών εφέ ταυτόχρονα με το tune (ή το ένα ή το άλλο μπορούμε να επιλέξουμε) που συντελεί στη δημιουργία ενός κλίματος χαλάρωσης, ίσως τελικά το ότι οι ίδιοι οι δημιουργοί του παιχνιδιού δεν πήραν ποτέ το Starfysh πραγματικά στα σοβαρά, ίσως (μάλλον) όλα τα παραπάνω μαζί συντελούν ώστε να έχουμε ένα shoot 'em up συμπαθητικό μεν από τη μία, αλλά καθαρά "χαμένη ευκαιρία" από την άλλη.


Δεν ξέρω, ίσως θα έπρεπε να του δώσω μερικές ακόμα ευκαιρίες. Ίσως να έπρεπε να μπω στον κόπο να το δοκιμάσω και στο real thing και όχι μονάχα σε εξομοιωτή αλλά, όπως και να 'χει, η συνολική εντύπωση που αποκόμισα από την μέχρι τώρα ενασχόλησή μου είναι ότι το Starfysh θα μπορούσε να είναι εξαιρετικό, αλλά μικρές λεπτομέρειες και παραλείψεις στον σχεδιασμό του δεν το άφησαν να το καταφέρει.


Όπως και να 'χει αξίζει να το δοκιμάσετε κι εσείς - έστω και μόνο για το αισθητικό κομμάτι. Και μπορεί σε κάποιους το gameplay να μη φανεί να "χάνει" τόσο πολύ όσο φάνηκε σε μένα. Όπως και να το δει κανείς, το Starfysh αποτελεί μια ευπρόσδεκτη προσθήκη στην... χαώδη software library του Commodore 64, είναι δωρεάν, και οφείλουμε ευγνωμοσύνη στους δημιουργούς του για την προσπάθειά τους. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. (Πηγή: csdb).