Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Prince Of Persia με βελτιωμένο, DMA ήχο για Atari STE

Τι θυμήθηκα τώρα... Πραγματικά, αυτά τα 35 πάνω-κάτω χρόνια που ασχολούμαι με τους υπολογιστές και τα video games, έχω δει και παίξει εκατοντάδες platform games. Δεν μπορώ να πω ότι πρόκειται για το πλέον αγαπημένο μου είδος παιχνιδιών, αλλά υπήρξαν εκπρόσωποί του που με έκαναν να "κολλήσω" μαζί τους - όπως για παράδειγμα το Manic Miner στον ZX Spectrum (πολύ) παλιότερα και, πιο πρόσφατα, το Barnsley Badger στον Commodore 64. Όμως, τα παράξενο είναι ότι, εδώ και πολλά χρόνια, δεν έχει τύχει να ασχοληθώ με τον καλύτερο ίσως εκπρόσωπο του είδους - και σίγουρα τον πλέον γνωστό, που υπήρξε και αγαπημένη μου επιλογή για σκότωμα ώρας για αρκετό καιρό (κάποτε). Φυσικά, αναφέρομαι στο Prince Of Persia, το αριστούργημα του Jordan Mechner.


Το Prince Of Persia, όταν κυκλοφόρησε προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση, με αποτέλεσμα να γίνει port σε κάθε πιθανό και απίθανο format. Για να καταλάβετε, έχει κυκλοφορήσει σε Apple II, Commodore Amiga, Amstrad CPC, Atari ST, PC, Sam Coupe, NEC PC-9801, X68000, TurboGrafx-16, Sega Master System, Sega Game Gear, Sega CD, Nintendo Gameboy, FM Towns, Super NES, NES, Apple Macintosh, Nintendo Gameboy Color, Sega Meadrive, Nintendo 3DS και Wii. Και αυτά είναι μόνο τα επίσημα ports, καθώς ανεπίσημα το Prince Of Persia έχει μεταφερθεί σε Enterprise 128, ZX Spectrum, Commodore Plus/4 και πολλά ακόμη σχετικά άγνωστα στο ευρύ κοινό μηχανήματα, όπως το... Electronika BK-0011M!

Γιατί όμως τέτοια αποδοχή; Τι ήταν αυτό που έκανε το Prince Of Persia τόσο μοναδικό; Δύο ήταν τα πλέον κυρίαρχα χαρακτηριστικά του: το πρώτο ήταν το animation του ήρωα (και όχι μόνο), που αποτελούταν από δεκάδες καλοσχεδιασμένα frames (ο Jordan Mechner είχε δώσει πάντως το στίγμα του και νωρίτερα στον τομέα αυτό, με το Karateka). Το δεύτερο, ήταν η αδράνεια. Ναι, μη γελάτε, η αδράνεια, όπου υλοποιήθηκε με έξυπνο τρόπο στην ιστορία των video games, έδωσε εξαίσια αποτελέσματα και γερές δόσεις ρεαλισμού. Θυμηθείτε τα παλαιότερα Asteroids και Exerion, για παράδειγμα. Και, φυσικά, το Karateka! Ένα άλλο εξέχον χαρακτηριστικό του Prince Of Persia ήταν η σημασία στη λεπτομέρεια: το σενάριό του - και κυρίως ο τρόπος με τον οποίο αυτό παρουσιαζόταν στον παίκτη, τα γραφικά, η μουσική και, φυσικά, το μεγάλο ρεπερτόριο κινήσεων του ίδιου του πρίγκιπα. Χωρίς πλάκα, τα γράφω όλα αυτά και ανυπομονώ να τελειώσω για να βάλω να παίξω το παιχνίδι - έμεινα καιρό χωρίς αυτό και μου έχει λείψει!


Αφορμή όμως για όσα σας αράδιασα μέχρι τώρα, αποτελεί η "πειραγμένη" έκδοση του Prince Of Persia από τον Peter Putnik, με DMA ήχο για τον Atari STE. Όχι μόνο "ακούγεται" καλύτερα, αλλά, λόγω της χρήσης του hardware "ξεκουράζεται" ο 68000, με αποτέλεσμα το όλο παιχνίδι να είναι πλέον πολύ ομαλότερο και πολύ πιο ευχάριστο στο gameplay. Προσθέστε το trainer menu αλλά και τη χρήση Gamex (κάτι σαν το WHDLoad της Amiga για τους υπολογιστές της σειράς ST, με το έξτρα χαρακτηριστικό ότι επιτρέπει την αποθήκευση του σημείου όπου σταματήσαμε στο κάθε παιχνίδι) και καταλαβαίνετε ότι αν έχετε STE ή Falcon το χρωστάτε στον εαυτό σας (κι ας μην το ξέρατε!) να κατεβάσετε το Prince Of Persia του Peter Putnik από εδώ ευθύς αμέσως! (Πηγή: AtariCrypt).

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Once We Were Kings #3 - Amiga 600 με 68030

Δεν έχει νόημα να πω ψέματα: η Amiga 600 δεν είναι από τις αγαπημένες μου. Όχι, δεν με πειράζει η έλλειψη AGA chipset ή ο αργός Motorola 68000 στα 7,14ΜΗz ενώ, από την άλλη, εκτιμώ ιδιαίτερα την ύπαρξη του IDE controller και του PCMCIA port που αμφότερα "λύνουν χέρια" σε όποιον θέλει να εγκαταστήσει σκληρό δίσκο ή κάρτα δικτύου. Αλλά να, το "κουτσουρεμένο" πληκτρολόγιο με τα πλήκτρα Delete και Backspace δίπλα-δίπλα (αλήθεια, ποιος το σκέφτηκε αυτό;), οι υποδοχές για joystick και mouse που είναι τοποθετημένες έτσι ώστε κάποια joysticks απλά να... μην χωράνε (!) και τέλος, το σουλούπι της που παραπέμπει σε... πυγμαία 1200άρα ε, όλα αυτά συνηγορούν στο να την έχω την καημένη λίγο στην... απέξω! Όλα τα παραπάνω όμως αποτελούν πταίσματα συγκριτικά με αυτό που προσωπικά θεωρώ ως μέγιστο μειονέκτημα του μηχανήματος, την απουσία δηλαδή των γραμμών του επεξεργαστή από το slot του trapdoor, γεγονός που μας υποχρεώνει να χρησιμοποιούμε επιταχυντές οι οποίοι κουμπώνουν ανάποδα πάνω στον 68000. Εντάξει, αθλιότητα...

Φυσικά, πριν από μερικά χρόνια που τα οικονομικά των περισσοτέρων από εμάς βρίσκονταν σε καλύτερη κατάσταση, ακόμα κι ένα μηχάνημα που θα το είχα στην απέξω και δεν θα το πολυγούσταρα θα είχε τη θέση του στη συλλογή μου. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά θα το εξόπλιζα και με επεκτάσεις - τι, έτσι θα το άφηνα;

Αναφέρομαι σε αυτόν που θεωρώ ως τον καλύτερο επιταχυντή που εμφανίστηκε ποτέ για Amiga 600 (ο Vampire 2 αποτελεί μάλλον κάτι ολίγον τι... "διαφορετικό"), τον εκπληκτικό ACA630 της Individual Computers - ξέρετε, την εποχή που ακόμα ο Jens Schönfeld έφτιαχνε "good harwdare for good computers".

O ACA630 λοιπόν ήταν τόσο καλά φτιαγμένος που κούμπωνε με τέτοιον τρόπο στον 68000 και βιδωνόταν τόσο ιδανικά στο motherboard της 600άρας που δεν κουνιόταν ούτε με... πόλεμο! Πέραν της μοναδικής συναρμογής διέθετε επαρκέστατο σύστημα ψύξης, άφθονη μνήμη RAM, έναν Motorola 68030 που "πετούσε" και διάφορες δυνατότητες για softkick, cache μνήμη κλπ.

Απέκτησα έναν από τους πρώτους ACA630 που κυκλοφόρησαν, ο οποίος μου ήρθε πακέτο με μία επέκταση 1ΜΒ Chip RAM A603 και την μπαταρία για το real time clock. Όλα ήταν πανεύκολα στην τοποθέτηση και η αίσθηση της 600άρας μετά την εγκατάσταση ήταν ότι "φυσούσε", όντας ταχύτερη μιας stock Amiga 3000. Είπατε τίποτα; 

Στις φωτογραφίες που θα ακολουθήσουν, εκτός από όσα σας ανέφερα ήδη, μπορείτε να δείτε και ένα αρκετά "ιδιαίτερο" monitor, το Μ1438 της Amiga Technologies. Το "Μ" σημαίνει "Multisync" (για κάποιους άλλους Microvitec, από την εταιρία κατασκευής του) και αναφέρομαι σε μια οθόνη η οποία μπορούσε με την ίδια ευκολία να απεικονίσει τις 15KHz αναλύσεις της Amiga αλλά και αυτές των 31KHz των PCs.

Ας αφήσω όμως την... πάρλα, τι λέτε; Έτσι κι αλλιώς αυτή η σειρά αναρτήσεων έχει να κάνει πρωτίστως με φωτογραφίες που ξέθαψα πρόσφατα κι όχι με κείμενο. Η Amiga 600 λοιπόν, σε όλο της το μεγαλείο!

Πακετάκι από το Amigakit; Τι καλό έχει μέσα;

Καλούδια από την Individual Computers!

ACA630 + A603

...κι απ' την ανάποδη!

Η 600άρα έτοιμη να δεχτεί τις επεκτάσεις!

Πρώτα η Α603...

Η CF πρέπει να μας αδειάσει το χώρο!

Ο ACA630 σε όλο του το μεγαλείο!

Ναι, πρέπει να τα έχω βάλει όλα - δε νομίζω να ξέχασα κάτι...
2ΜΒ Chip RAM: check!

32MB Fast RAM: check!


Motorola 68030: check!

Faster than A3000: check!

Αυτή πρέπει να ήταν η πρώτη φορά που αντικρίσαμε το ACAtune...
Συνδεδεμένη στο Μ1438

Μην το βλέπετε έτσι, δεν έχει flickering!

Ανάλυση που απλά "δεν παίζει" στο 1084...

Ξανά το Showconfig

...και ξανά και το Sysinfo!

Άσπρη 600άρα σε άριστη κατάσταση. Ούτε κιτρινίσματα, ούτε γδαρσίματα, ούτε σπασίματα, ούτε QWERTZ πληκτρολόγιο!

Πραγματικά δεν θυμάμαι ποιος την πήρε, αλλά΄την βλέπω τόσο άσπρη που λυπάμαι που την έδωσα. Αλλά εδώ έδωσα τον ACA630, τι να λέμε τώρα...

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Κυκλοφόρησε το Monty Mole and the Temple of Lost Souls για ZX Spectrum

Δεν πρέπει να πηγαίνουν πάνω από 2-3 εβδομάδες από την ημέρα που σας είχα ενημερώσει για την κυκλοφορία του Monty's Honey Run για τον ZX Spectrum. Θυμίζω ότι επρόκειτο για τη συνέχεια των περιπετειών του ήρωα της Gremlin Graphics Monty, πρωταγωνιστή πολλών κλασσικών τίτλων του παρελθόντος όπως τα Wanted: Monty Mole, Monty Is Innocent, Auf Wiedersehen Monty και Monty on the Run. Το Monty's Honey Run ήταν προϊόν της δουλειάς του Andy Johns και δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας το Arcade Game Designer του Jonathan Cauldwell, σε αντίθεση με τους τίτλους του παρελθόντος που είχαν γραφτεί απευθείας σε assembly. Ήδη, από την ημέρα της κυκλοφορίας του Monty's Honey Run ο Andy Johns είχε ενημερώσει ότι είχε στα σκαριά το sequel του παιχνιδιού του, οπότε η κυκλοφορία αυτού ήταν απλά θέμα χρόνου.

Χωρίς λοιπόν να έχουμε προλάβει καλά-καλά να παίξουμε το Monty's Honey Run, έχουμε κιόλας τη δυνατότητα να κατεβάσουμε και να χαρούμε τη νέα δημιουργία του Andy Johns, που φτιάχτηκε και πάλι χρησιμοποιώντας το Arcade Game Designer και ακούει στο (αν μη τι άλλο) μακροσκελές όνομα Monty Mole and the Temple of Lost Souls φέρνοντας στο μυαλό τους τίτλους των ταινιών του Indiana Jones. Μάλιστα, όπως και ο ήρωας των George Lucas και Steven Spielberg, έτσι και ο Monty, στη νέα του περιπέτεια προσπαθεί να συλλέξει αρχαία τεχνουργήματα ανεκτίμητης αξίας, προτού επιστρέψει στα πάτρια εδάφη.


Το Monty Mole and the Temple of Lost Souls μπορώ να πω ότι εντυπωσιάζει με την αρτιότητα των γραφικών του αλλά και το σχεδιασμό των επιπέδων του, δείχνοντάς μας ότι ο Andy Johns "παίζει στα δάχτυλα" το Arcade Game Designer, καθώς μας χαρίζει - το ένα μετά το άλλο - παιχνίδια σχεδόν αντάξια των ψηφιακών μεγαθηρίων του παρελθόντος που είχαν φτιαχτεί σε γλώσσα μηχανής. Φυσικά, η χρήση μίας σουίτας δημιουργίας παιχνιδιών όπως είναι το Arcade Game Designer αποτελεί ταυτόχρονα ευχή και κατάρα, καθώς, τουλάχιστον εμάς που καλομάθαμε από τις περιπέτειες του Monty στον Commodore 64, μας ξενίζει η παντελής απουσία ingame μουσικής. Επίσης, αρνητική εντύπωση μου προξένησε το γεγονός ότι όταν ο Monty πηδάει δεν έχουμε το κλασσικό - από τον 64άρη - animation της "κωλοτούμπας", απλά δείχνει σαν να περπατάει στον αέρα!

Στάθηκα στα παραπάνω αρνητικά στοιχεία γιατί έχω την αίσθηση ότι όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του Monty Mole and the Temple of Lost Souls είναι θετικά! Το παιχνίδι είναι ένα πολύ καλοσχεδιασμένο και προσεκτικά δουλεμένο σε κάθε πτυχή του platformer, το οποίο σίγουρα θα συγκινούσε μεγάλο ποσοστό του gaming κοινού αν είχε κυκλοφορήσει εμπορικά 30+ χρόνια πίσω.


Προτείνω ανεπιφύλακτα να κατεβάσετε το Monty Mole and the Temple of Lost Souls από εδώ και να το δοκιμάσετε στον ZX Spectrum σας (ή σε εξομοιωτή) αν είστε fan των περιπετειών του δημοφιλούς τυφλοπόντικα ή απλώς φίλος των platform games. Και κάντε το γρήγορα, γιατί με τους ρυθμούς που δουλεύει ο Andy Johns κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο σε 1-2 εβδομάδες να κυκλοφορήσει και νέο παιχνίδι! (Πηγή: Vintage Is The New Old).

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Once We Were Kings # 2.5 CDTV

Είναι γεγονός πως ο οδηγός για την εγκατάσταση SCSI σκληρού δίσκου σε Commodore CDTV είχε δεκάδες φωτογραφίες, way too much θα μπορούσε να πει κάποιος. Το θέμα όμως με τις φωτογραφίες το προσεγγίζω περίπου όπως θα (έπρεπε να) προσέγγιζα το θέμα των χρημάτων: καλύτερα να έχεις περισσότερες απ' όσες χρειάζεσαι, παρά λιγότερες! Έτσι λοιπόν σας τάραξα στη φωτογραφία (και στο κείμενο) ούτως ώστε, εάν κάποιος θαρραλέος αποφασίσει να ακολουθήσει τα βήματά μου, να μην έχει την παραμικρή δικαιολογία σε περίπτωση αποτυχίας!

Παρά τον πακτωλό φωτογραφιών όμως, με μια πιο ενδελεχή έρευνα διαπίστωσα ότι είχα παραλείψει καμιά δεκαριά φωτογραφίες που δεν αποτελούν μέρος του οδηγού, αλλά έχουν άμεση σχέση με το αντικείμενο του "ill fated" (όπως θα το χαρακτήριζαν οι Αγγλοσάξονες φίλοι μας) CDTV. Για πάμε να τις δούμε, λοιπόν...

Ένα από τα CDTVs σε φωτογράφιση για να μπει σε αγγελία

Χειριστήρια, floppy disk drive, ποντίκια. Στο χαρακτηριστικό μαύρο χρώμα του CDTV

Δύο original πληκτρολόγια για CDTV. Την εποχή που τα έβρισκες με 20€/τεμάχιο. Last year!

CDTV, caddy, floppy disk drive, mouse. Τουλάχιστον με αυτό το configuration μπορείς να παίξεις Lemmings!

Μικρή, πλην ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: αυτό το CDTV δεν έχει SCSI κάρτα, αλλά έχει "κανονικά" διπλά joystick ports. Ναι, αυτά που θα έπρεπε να είχε βάλει από μόνη της η Commodore!

Έρχονται σε ζευγάρια!

Ή, ακόμα καλύτερα, σε τριάδες! Προσέξτε το CDTV που βρίσκεται πάνω από τα υπόλοιπα: έχει μπλε power και activity LEDs! Μια αρκετά εύκολη και ταυτόχρονα πολύ γουστόζικη "μετατροπή" που του είχα κάνει

Σημασία στη λεπτομέρεια: "πειραγμένες" ROMs έκδοση 2.30. Είχαν κυκλοφορήσει μέχρι και 2.70

Οι αλλαγμένες ROMs και ο 68010 (για το WHDLoad) στη θέση του 68000. Μια πάμφθηνη και πανεύκολη επέκταση

Η οθόνη του CDTV του προηγούμενου οδηγού με το AmigaOS 3.1. Αυτά είναι!

Ειλικρινά δεν θυμάμαι ποια η χρησιμότητα του διακόπτη στο πίσω μέρος του CDTV!

Από μια άλλη γωνία...

...και η αντίστοιχη φωτό από μπροστά

Το CDTV με τον SCSI δίσκο συνδεδεμένο και ετοιμοπόλεμο

Interactive multimedia εν έτει 1991. Η ίδια η Commodore το εγκατέλειψε πρώτη!

Μια βελτιωμένη (στις λεπτομέρειες) έκδοση του κλασσικού παιχνιδιού της Cinemaware

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Ξεχάστε το Reshoot: έρχεται το Reshoot R

Με όσους το έχω συζητήσει το θέμα, δεν το έχω κρύψει: ναι, θεωρώ το Reshoot ως ό,τι κορυφαίο έχει κυκλοφορήσει σε 68K classic Amiga την τρέχουσα χιλιετία, μετά φυσικά από το άνευ συναγωνισμού killer app WHDLoad.

Μάλιστα, το Reshoot αποτέλεσε έναν από τους λόγους που με ώθησαν στην αγορά μιας 1200άρας πέρυσι το φθινόπωρο, μετά από πολύ-πολύ καιρό, όπως σας είχα γράψει και σε παλαιότερη ανάρτηση. Δυστυχώς η 1200άρα δεν είχε καλή κατάληξη, καθώς μία εβδομάδα πριν το 5ο Amicamp "έμεινε" από πληκτρολόγιο ενώ, στη διάρκεια της διοργάνωσης, "χάθηκε" και η έξοδος του ήχου! Τώρα το μηχάνημα βρίσκεται στα έμπειρα χέρια του Δημήτρη (masterGR) μπας και αναστηθεί. Ακόμα κι αν δεν έχουμε ευτυχή κατάληξη, ευτυχώς υπάρχουν και οι emulators, οι οποίοι, τις περισσότερες φορές, αποδεικνύονται περισσότερο αξιόπιστοι από το original hardware!

Το Reshoot λοιπόν, για να επιστρέψουμε στο θέμα μας, είναι ένα εξαιρετικό shoot 'em up νέας γενιάς, γραμμένο εξ' ολοκλήρου σε assembly και το οποίο χωράει σε μία δισκέτα και τρέχει σε stock Amiga 1200. Ο δημιουργός του, Richard Lowenstein μας είχε προειδοποιήσει εμμέσως πλην σαφώς ότι το παιχνίδι θα ακολουθούσε και sequel, το οποίο θα διατηρούσε όλα τα καλά στοιχεία του original τίτλου, βελτιώνοντας ταυτόχρονα όλους τους τομείς στους οποίους αυτό χώλαινε (που, μεταξύ μας, δεν ήταν και πολλοί). Έτσι λοιπόν, και μετά από - ελάχιστη, είναι η αλήθεια - αναμονή, έχουμε τα πρώτα screenshots του νέου Reshoot, που θα ονομάζεται Reshoot R.


Tο Reshoot R δείχνει να έχει πολύ πιο λεπτομερή γραφικά από τον προκάτοχό του, θα παρέχει δυνατότητα αναβάθμισης του οπλισμού του διαστημοπλοίου μας (εμένα ειλικρινά αυτό το στοιχείο δεν μου έλειψε καθόλου) καθώς και λιγότερο απότομη καμπύλη εκμάθησης/δυσκολίας, αφού στο πρώτο Reshoot σχετικά σύντομα συναντούσαμε ένα σημείο το οποίο απλά "δεν περνιόταν" με τις λέξεις "bullet hell" να φαντάζουν ιδιαίτερα φτωχές για να περιγράψουν το τι γινόταν στην οθόνη εκείνη τη στιγμή!

Το Reshoot R αναμένεται να κυκλοφορήσει τον προσεχή Οκτώβριο και, πραγματικά, ανυπομονώ να έρθει η στιγμή που θα πέσει στα χέρια μου! Φυσικά μέχρι τότε θα σας ενημερώνω για ό,τι νεώτερο, καθώς σύντομα θα κυκλοφορήσει και playable demo! Εν αναμονή λοιπόν - τα καλύτερα έρχονται! (Πηγή: Indie Retro News).


Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

The Shores Of Reflection για Commodore 64

Αδικία! Αίσχος! Ντροπή! Πουλημένοι! Κατάπτυστοι! Προσκυνημένοι! Αλήτες και καθάρματα!

ΟΚ, [Λεβέντης mode off]. Το παρατράβηξα. Ίσως όχι εντελώς άδικα, though...

Το λοιπόν, αιτία για την μικρή έκρηξη της αρχής που όντως έφερνε στο μυαλό τον πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων και το ιστορικό παραλήρημά του στην τελευταία εκπομπή του Καναλιού 67 αποτελεί η κατάταξη των demos στην κατηγορία του Commodore 64 στα πλαίσια της Datastorm 2017. Σας παρουσίασα άλλωστε το Neon των Triad που κατέκτησε την πρώτη θέση - όχι άδικα, πίστευα, καθώς επρόκειτο για μια πραγματικά προσεγμένη και καλόγουστη παραγωγή. Όλα καλά, λοιπόν; Χμ, όχι ακριβώς, γιατί λίγη ώρα νωρίτερα είδα το demo που βρέθηκε πίσω από το Neon στην κατάταξη της Datastorm, το The Shores Of Reflection του demogroup Shape. Και αυτή ήταν η αφορμή για να χάσω την ψυχραιμία μου!

Ποιος, τι, πού και γιατί μπορεί να ψήφισε το Neon αντί του The Shores Of Reflection πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω. Εντάξει, συναντάμε καθημερινά τον παραλογισμό μπροστά μας - δείτε απλά ποιους επιλέξαμε να μας κυβερνούν μέχρι τώρα την τρέχουσα χιλιετία για να πάρετε μια ιδέα - αλλά, όσο υποψιασμένος κι αν είσαι, κάποιες φορές πιάνεσαι απροετοίμαστος, με αποτέλεσμα να βγαίνεις απ' τα ρούχα σου (κάτι όχι και τόσο ιδανικό με όλο αυτό το κρύο).


Τέλος πάντων, για να το κάνω λιανά - και δεν νομίζω ότι τίθεται θέμα γούστου εδώ - το The Shores Of Reflection και τεχνικά αλλά και αισθητικά αλλά ακόμα και σε διάρκεια (!) είναι σαφώς ανώτερο του Neon. Το οποίο ναι, τα είπαμε, καλό και άγιο, αλλά καμία σχέση με την δημιουργία των Shape. Το The Shores Of Reflection έχει φανταστικά γραφικά, εξαιρετικής έμπνευσης text scrollers, και, στο μεγαλύτερο μέρος του, πάρα πολύ καλή μουσική. Γενικά αποτελεί την ιδανική παραγωγή που θα χρησιμοποιήσετε ένα θέλετε να δείξετε σε κάποιον ότι, ακόμα και 35 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, ο Commodore 64 "βαστάει γερά". Υπήρχαν πραγματικά σημεία (βασικά σχεδόν όλο το demo, εκτός από την αρχή της 2ης πλευράς της δισκέτας όπου τα PETSCII παίρνουν την θέση των high resolution γραφικών με εντυπωσιακό τρόπο) που έπιασα τον εαυτό μου να παρακολουθεί με ανοιχτό το στόμα τα εκπληκτικής αρτιότητας και ομορφιάς γραφικά τα οποία, δεν μου το βγάζετε απ' το μυαλό, φέρνουν πολύ στο στυλ του Serpieri. Υπέροχη δουλειά, και ιδανική χρήση της (περιορισμένης) χρωματικής παλέτας του Commodore 64. Βασικά προτείνω να το δείτε και μόνοι σας, για να μη νομίζετε ότι τα παραλέω. Και μετά να μου πείτε ποιος ήταν αυτός ο $#%#&* που έβγαλε πρώτο το Neon!


Αν θέλετε να δοκιμάσετε το The Shores Of Reflection στο real thing, μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. Α, και για να μη νομίζετε ότι είμαι ο τρελός του χωριού, ρίξτε μια ματιά στα σχόλια στη σελίδα του The Shores Of Reflection στο pouet.net: θα διαπιστώσετε ότι αρκετοί εξεπλάγησαν που δεν βγήκε πρώτο! Over and out!

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Neon demo για τον Commodore 64

Το Neon είναι η νέα παραγωγή του group Triad που παρουσιάστηκε στο demoparty Datastorm 2017 που έλαβε χώρα μεταξύ 10-12 Φεβρουαρίου (το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, δηλαδή) στο πανέμορφο Gothenburg της Σουηδίας.

Παρουσιάστηκαν αρκετές αξιόλογες παραγωγές σε διάφορες κατηγορίες στα πλαίσια του Datastorm 2017 - το πιθανότερο είναι ότι κάποιες απ' αυτές θα τις δούμε τις επόμενες μέρες. Στην κατηγορία πάντως με τα demos για Commodore 64 το Neon θριάμβευσε, αφού κατέκτησε την πρώτη θέση!


Αν και δεν διαθέτει κάποιο part που θα σας... ρίξει απ' την καρέκλα σας (!) όπως κάποια άλλα demos για τον 64άρη που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, το Neon έχει ωραία γραφικά, καλή μουσική, καλοφτιαγμένα εφέ (που πάντως μάλλον τα έχετε ξαναδεί σε άλλα demos) και, το κυριότερο, θυμίζει αρκετά oldschool 80's παραγωγές στον αισθητικό τομέα, αφήνοντας μια γλυκιά αίσθηση νοσταλγίας.

Τα πολλά λόγια πάντως είναι φτώχεια όταν έχουμε video, οπότε...


Φυσικά, σε περίπτωση που διαθέτετε τα μέσα είναι πάντα καλύτερο να δείτε το demo σε έναν πραγματικό Commodore 64. Αν ανήκετε στους τυχερούς, κατεβάστε το από εδώ και χαρείτε το!

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Όλα όσα θέλατε να μάθετε για τον ZX Spectrum Next (και δεν ξέρατε ποιον να ρωτήσετε)

 Ο Victor Trucco, που είναι μέλος της ομάδας που φιλοδοξεί να φέρει στην αγορά τον ZX Spectrum Next, με ανάρτησή του στο Facebook πριν από λίγες μέρες ανέλαβε να μας διαφωτίσει για διάφορες γνωστές και άγνωστες πτυχές του επερχόμενου μηχανήματος. Πάμε λοιπόν!


1) Normal και Turbo mode λειτουργίας του Ζ80. Η εναλλαγή της ταχύτητας γίνεται μέσω του πλήκτρου F8 αν έχουμε συνδέσει εξωτερικό πληκτρολόγιο - ο Spectrum ΔΕΝ έχει function keys, αν θυμάστε! - ή μέσω της εντολής OUT από προγράμματα BASIC.
2) Μνήμη RAM: 512KB στάνταρ, επεκτάσιμη μέχρι και τα 2,5ΜΒ εσωτερικά ή και περισσότερο, με εξωτερική επέκταση.
3) Video Modes: Κανονική Spectrum, ULAplus, Hicolour και Hires Timex, Radastan, Layer2, Sprites. Πέραν όλων τα standard modes του ZX Spectrum και των κλώνων του, o Next υποστηρίζει Layers με 256 ανεξάρτητα χρώματα, το mode Radastan (128x96 pixels με 16 χρώματα) καθώς και ταχύτατα hardware sprites τα οποία μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στην οθόνη, ακόμα και στο border!
4) Έξοδος video: RGB 15KHz, VGA 31KHz, HDMI. Οι έξοδοι RGB και VGA παρέχονται επιλεγόμενα από την έξοδο video του Next. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε τηλεόραση με είσοδο SCART ή οποιοδήποτε VGA monitor. H έξοδος HDMI παρέχει και ήχο. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα η VGA ή η RGB έξοδος με την HDMI, οδηγώντας 2 οθόνες.
5) 2 υποδοχές για κάρτες SD, συμβατές με DivMMC (esxDOS) και +3e ROMs IDEDOS).
6) Ήχος: Turbosound Next (3 x AY-3-8912 + FM synthesis) με στερεοφωνική έξοδο. Πλήρης συμβατότητα με τα παλαιότερα μοντέλα ZX Spectrum με ή χωρίς chip ήχου.
7) Joystick: μία στάνταρ υποδοχή DB9 για σύνδεση με 9πινο joystick που υποστηρίζει Kempston, Sinclair ή Cursor joystick interface.
8) Είσοδος PS/2: μπορεί να συνδεθεί PS/2 ποντίκι (εξομοίωση Kempston) και/ή PS/2 πληκτρολόγιο. Με χρήση PS/2 splitter μπορούν να συνδεθούν ποντίκι και πληκτρολόγιο ταυτόχρονα.
9) Είσοδοι/έξοδοι MIC και EAR: υπάρχουν και στον Spectrum Next, αν και σε ένα βύσμα αντί για δύο. Υποστηρίζεται κανονικό φόρτωμα/σώσιμο προγραμμάτων από και σε κασέτα.
10) WiFi: το RS232 interface του ZX Interface 1 εξομοιώνεται μέσω του WiFi module, δίνοντας τη δυνατότητα μεταφοράς δεδομένων από το διαδίκτυο μέσω WiFi σύνδεσης. Υπάρχει σκέψη για δυνατότητα χρήσης των αρχείων που βρίσκονται στο World Of Spectrum και σε παρόμοια repositories.
11) Ρολόι πραγματικού χρόνου (υποστηρίζεται πλήρως από το esxDOS).
12) Extras: λειτουργία Multiface (όλες οι εκδόσεις). Δυνατότητα χρήσης DivMMC και Multiface ταυτόχρονα, για πρώτη φορά.
13) Επεκτασιμότητα: Υπάρχει το original expansion bus του ZX Spectrum καθώς και GPIO header όμοιο με του Raspberry Pi.
14) Υποστήριξη Raspberry Pi: Μπορεί να συνδεθεί Raspberry Pi στον Next το οποίο θα λειτουργεί ως USB hub (πληκτρολόγια, ποντίκια, gamepads κλπ) αλλά και ως 2η, ανεξάρτητη έξοδος για οθόνη με διαφορετικό output από τις ενσωματωμένες στον Next εξόδους.
15) Σύστημα "Anti-Brick" για να μην κινδυνεύει ο χρήστης να καταστρέψει τον Next του με προβληματικά firmwares κλπ.
16) Έξτρα cores: αν και δεν είναι αυτός ο σκοπός του μηχανήματος, υπάρχουν ήδη έτοιμα 42 έξτρα cores για την FPGA του Next.

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Once We Were Kings #2 - Οδηγός για CDTV με σκληρό δίσκο

Πριν γράψω οτιδήποτε άλλο, οφείλω να ευχαριστήσω δημόσια τον Κώστα (aka kostakis) ο οποίος, εκτός από εξαιρετικό και πάντα χαμογελαστό παιδί, αποδείχθηκε και... δαιμόνιος ντετέκτιβ!

Γιατί το γράφω αυτό; Μα, πολύ απλά διότι ο άνθρωπος εντόπισε σε ένα portal που εδώ και χρόνια δεν χρησιμοποιείται (εγώ προσωπικά δεν γνώριζα καν ότι υπήρχε ακόμα στο διαδίκτυο) τον οδηγό που θα διαβάσετε στη συνέχεια, τον οποίο θεωρούσα δεδομένο ότι είχα χάσει εδώ και χρόνια μέσα στα δαιδαλώδη nodes του αχανούς internet. Κι όμως, ο kostakis  ξέθαψε τον οδηγό και μου έδωσε αφορμή όχι μόνο για τη δημοσίευσή του, αλλά και για το κατέβασμα δεκάδων (εκατοντάδων;) φωτογραφιών από το εδώ και καιρό πνέοντα τα λοίσθια photobucket.

Μετά το ορεκτικό όμως (πρόλογος, ευχαριστίες) ας πάμε και στο ψητό, shall we? Ο οδηγός που ακολουθεί περιγράφει αναλυτικότατα τη διαδικασία εγκατάστασης σκληρού δίσκου στο (όχι) αδικοχαμένο CDTV της Commodore, την μόνη Amiga που δεν δείχνει την ηλικία της!

Με μόνη προειδοποίηση το ότι ο οδηγός που ακολουθεί είναι μάλλον παράδειγμα προς αποφυγή καθώς η επένδυση σε οποιαδήποτε Amiga στην εποχή μας ελλοχεύει πέταμα πολλών χρημάτων σε ένα πηγάδι δίχως πάτο, σας εύχομαι καλή ανάγνωση και καλό πειραματισμό για τους πιο θαρραλέους (και... μπρούκληδες!).

Οδηγός (απο)συναρμολόγησης CDTV και εγκατάστασης σκληρού δίσκου (5 Ιουλίου 2009)

Ένα από τα αγαπημένα μου μηχανήματα της σειράς Amiga είναι το CDTV. Όχι μόνο επειδή είναι μια ατόφια 500άρα, αλλά και επειδή αισθητικά στέκεται ακόμα και σήμερα ανάμεσα σε σύγχρονα μηχανήματα (κυρίως στερεοφωνικά!). Όταν για πρώτη φορά δοκίμασα να "λύσω" ένα CDTV διαπίστωσα ότι η όλη διαδικασία ήταν αρκετά (αλλά όχι πολύ!) πιο σύνθετη απ' ότι με τα υπόλοιπα μοντέλα Amiga. Σκέφτηκα λοιπόν ότι θα ήταν χρήσιμο να φτιάξω έναν αναλυτικό οδηγό αποσυναρμολόγησης/επανασυναρμολόγησης του συγκεκριμένου μηχανήματος και, μια και είμαι ένας από τους λίγους ευτυχείς κατόχους SCSI controller για το CDTV, πρόσθεσα και τις οδηγίες/φωτογραφίες για την εγκατάσταση σκληρού δίσκου. Επειδή θεωρώ ότι ένας καλός οδηγός για hardware επεμβάσεις πρέπει να είναι αναλυτικότατος και να ΜΗΝ απευθύνεται σε ειδήμονες (αυτοί έτσι κι αλλιώς ξέρουν τι να κάνουν!), θα διαπιστώσετε στη συνέχεια ότι αν ακολουθήσετε προσεκτικά τις οδηγίες μπορείτε κι εσείς να κάνετε φύλλο και φτερό το CDTV σας χωρίς να έχετε να φοβηθείτε τίποτα! Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν!

Αποσυνδέστε το CDTV και ακουμπήστε το σε μια επιφάνεια με χώρο για να δουλέψετε. Τοποθετήστε το CDTV με την πίσω πλευρά του προς το μέρος σας. Ξεβιδώστε τις δύο βίδες που βρίσκονται πιο ψηλά απ' όλες τις υπόλοιπες (μία κοντά στην αριστερή και μία κοντά στη δεξιά γωνία):

Όπως βλέπουμε ακόμη το CDTV από την πίσω πλευρά, παρατηρούμε το αποσπώμενο video module στα δεξιά με τις RF in και out και composite υποδοχές. Αφαιρούμε τις δύο βίδες που το συγκρατούν από το κάτω μέρος του, και το ίδιο κάνουμε και με τις δύο βίδες που συγκρατούν το καπάκι αριστερά από το video module. Εκεί, θα τοποθετηθεί ο controller του σκληρού δίσκου. Αφού αφαιρέσαμε το καπάκι και τις 4 βίδες, τραβάμε προς τα έξω το video module όπως φαίνεται στη φωτογραφία και το αφαιρούμε.


Τώρα πλέον το πίσω μέρος του CDTV μας πρέπει να είναι όπως στην παρακάτω φωτογραφία:


Στη συνέχεια αφαιρούμε τις 2 βίδες που υπάρχουν σε κάθε μία από τις πλευρές του CDTV, όπως φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες:



Τώρα, με την πίσω πλευρά του CDTV και πάλι μπροστά μας, πιάνουμε την αριστερή και τη δεξιά πλευρά του καπακιού, τις σπρώχνουμε ελαφρά προς τα έξω, και ανασηκώνουμε σιγά-σιγά το καπάκι:


Αφού φέρουμε το καπάκι σε γωνία περίπου 60 μοιρών ως προς το CDTV, τώρα μπορούμε να το αφαιρέσουμε εντελώς. Γυρίζουμε πλέον το CDTV με την πρόσοψη προς την πλευρά μας, όπου και αντικρίζουμε την παρακάτω εικόνα:


Προκειμένου να αποκτήσουμε πρόσβαση στο σημείο που θα τοποθετήσουμε το σκληρό δίσκο, πρέπει να αφαιρέσουμε το motherboard και την πρόσοψη του CDTV. Μπορεί να ακούγεται too much, αλλά δεν είναι - αρκεί να ακολουθηθούν με προσοχή οι οδηγίες. Μην ξεχνάτε ότι εκτός από τις βίδες, έχουμε να αφαιρέσουμε ούτε λίγο ούτε πολύ 9 connectors διαφόρων τύπων στην πορεία!  Ας αρχίσουμε λοιπόν αφαιρώντας το πολυκαλώδιο που βρίσκεται κάτω δεξιά, δίπλα στο τροφοδοτικό και ενώνει το motherboard με το ειδικό slot για τις κάρτες μνήμης που δέχεται το CDTV.


Λογικά δεν πρέπει να αντιμετωπίσατε κανένα πρόβλημα στο να βγάλετε το πολυκαλώδιο - άλλωστε όποιος έχει καθημερινή τριβή με IDE και/ή SCSI connectors το έχει πάρει το κολάι! Συνεχίζουμε τώρα με την περιοχή στη μέση και δεξιά του motherboard όπου υπάρχουν συνολικά 6 connectors! Ευτυχώς, εκτός από 2, όλα τα υπόλοιπα είναι διαφορετικά μεταξύ τους, οπότε αποκλείεται να τα μπερδέψετε στην επανατοποθέτηση. Μόνο τα 2 connectors που βρίσκονται στο κέντρο περίπου του motherboard έχουν το ίδιο σχήμα, αλλά μπορείτε πολύ απλά να τα ξεχωρίσετε αφού αυτό που έχει 4 καλώδια πάει προς την πίσω πλευρά του CDTV, ενώ το άλλο με τα 2 καλώδια πάει προς την πρόσοψη. Ο τρόπος για να αποσυνδεθούν αυτά τα 6 connectors είναι πολύ απλός - τα πιάνετε από τα καλωδιάκια πολύ κοντά στο βύσμα και κάνοντας μικρές κινήσεις αριστερά-δεξιά για να ξεσφηνώσει το βύσμα, τραβάτε προς τα πάνω. Λογικά δεν θα έχετε κάποιο πρόβλημα - αφήστε που από την επόμενη φορά θα μπαινοβγαίνουν και πολύ πιο εύκολα! Βλέπουμε τους 6 connectors στην παρακάτω φωτογραφία:


Και εδώ από πιο κοντά οι 4 connectors που βρίσκονται δίπλα στο τροφοδοτικό:


Οι δύο τελευταίοι connectors που πρέπει να αποσυνδέσουμε βρίσκονται στο πίσω αριστερά μέρος του CDTV και αφαιρούνται όπως και οι προηγούμενοι:


Ωραία! Έφτασε λοιπόν η ώρα για ξεβίδωμα! Πάνω στο motherboard του CDTV θα παρατηρήσετε αν δεν κάνω λάθος 9 βίδες, αλλά μόνο οι 5 από αυτές πρέπει να ξεβιδωθούν προκειμένου να βγάλουμε το motherboard. Σας τις παρουσιάζω (εκεί που σημαδεύει το κατσαβίδι!)  στις επόμενες 5 φωτογραφίες:






Τώρα θα πρέπει να αφαιρέσουμε και τις 3 βίδες που συγκρατούν την πρόσοψη του CDTV αφού το πιο βολικό είναι να αφαιρέσουμε το motherboard ΜΑΖΙ με την πρόσοψη. Αφού ξεβιδώσετε τις 3 βίδες που θα δείτε στις επόμενες φωτογραφίες, αφαιρέστε την πρόσοψη από την θέση της (λίγο, ίσα να "ξεκουμπώσει").




Τώρα, με την πρόσοψη να κρέμεται από εμπρός, τραβάμε ανασηκώνοντας ταυτόχρονα ελαφρά το motherboard προς το μέρος της πρόσοψης:


Αυτό ήταν! Motherboard και πρόσοψη αφαιρέθηκαν!


Τα αφήνουμε προσεκτικά στην άκρη, και πάμε πάλι στο CDTV - ή καλύτερα, σε ό,τι έχει απομείνει από το CDTV!


Βλέπουμε ότι όλη η αριστερή πλευρά καλύπτεται από το καπάκι του CD-ROM. Στα δεξιά υπάρχει το τροφοδοτικό, και στη μέση η πλακέτα με το slot για τις κάρτες μνήμης (στο κάτω μέρος) και η πλακέτα με τα midi ports (στο πάνω μέρος). Τον σκληρό δίσκο θα τον τοποθετήσουμε πάνω από την πλακέτα με το slot για τις κάρτες μνήμης. Αν και σε αυτόν τον οδηγό θα καταφύγουμε σε αυτή τη λύση αναφορικά με την τοποθέτηση του σκληρού δίσκου, υπάρχουν και άλλες 2 (ίσως μάλιστα καλύτερες) λύσεις: και στις δύο αυτές περιπτώσεις αφαιρούμε την πλακέτα με το slot για τις κάρτες μνήμης. Στην πρώτη περίπτωση βάζουμε το σκληρό δίσκο στη θέση αυτού, ενώ στη δεύτερη, καλύτερη και πιο... πολυέξοδη λύση χρησιμοποιούμε ένα SCSI to IDE bridge καθώς κι ένα IDE to Compact Flash adaptor το οποίο τοποθετούμε έτσι ώστε να μπορούμε να αλλάζουμε τις Compact Flash κάρτες από το πορτάκι για τις κάρτες μνήμης!

Ας επανέλθουμε όμως στη λύση που είπαμε ότι θα ακολουθήσουμε εμείς κι ας αφήσουμε την πλακέτα με το slot για τις κάρτες μνήμης στη θέση της! Το πρώτο που θα πρέπει να κάνουμε είναι να βρούμε τροφοδοσία για τον σκληρό δίσκο! Ευτυχώς, το CD-ROM του CDTV έχει στάνταρ molex τροφοδοσίας (το μόνο στάνταρ που έχει, αφού δεν είναι ΟΥΤΕ IDE OYTE SCSI!). Θα χρειαστούμε λοιπόν ένα power splitter όπως αυτό της επόμενης φωτογραφίας:


Αφαιρέστε την τροφοδοσία από το CD-ROM - θα την δείτε από το πίσω μέρος του CDTV:


Συνδέστε τώρα το power splitter, και βάλτε το ένα molex και πάλι στο CD-ROM, αφήνοντας  το δεύτερο molex μεταξύ του CD-ROM και του τροφοδοτικού:


Και τώρα πάμε στα δύσκολα! Θα παρατηρήσατε ότι ο χώρος μεταξύ του board με τα midi ports και του καπακιού του CD-ROM είναι πολύ μικρός, με αποτέλεσμα να μην χωράει να περάσει από εκεί το 50πινο data καλώδιο του SCSI - έχετε υπόψη σας ότι ο SCSI controller τοποθετείται πίσω από το CD-ROM! Συνεπώς, για να έχουμε κάπως περισσότερο χώρο για το καλώδιο (αλλά και πάλι, όχι αρκετό!), θα αφαιρέσουμε  προσωρινά το board με τα midi ports που συγκρατείται από τις 2 βίδες στην αριστερή και στη δεξιά πλευρά του όπως βλέπουμε στη φωτογραφία:


Επειδή όπως είπαμε και πριν ακόμα και μετά την αφαίρεση του board με τα midi ports ο χώρος δεν επαρκεί για να περάσει ένα στάνταρ 50πινο καλώδιο SCSI, θα πρέπει να καταφύγουμε σε κάτι πιο... "μαζεμένο". Αν μπορείτε να προμηθευτείτε από κάπου ένα "στρογγυλό" καλώδιο όπως αυτά που κυκλοφορούν για IDE τα τελευταία χρόνια θα ήταν η καλύτερη λύση. Εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω αν υπάρχουν τέτοιου είδους καλώδια για 50πινο SCSI μιας και τα "στρογγυλά" καλώδια είναι μόδα των τελευταίων ετών, ενώ τα 50πινα SCSI καλώδια σταμάτησαν να χρησιμοποιούνται στα τέλη του '90! Μην τα βάψετε μαύρα ακόμη όμως, γιατί υπάρχει λύση: θα φτιάξουμε το καλώδιο μόνοι μας. Θα χρειαστείτε ένα απλό 50πινο καλώδιο SCSI, ένα κοπίδι και μια επιφάνεια που να μη σας νοιάζει αν χαρακτεί! Απλώστε το καλώδιο, και χρησιμοποιώντας το κοπίδι χωρίστε το σε μικρότερα κομμάτια από καλώδια: στην αρχή χωρίστε το στα 2, μετά αυτά τα 2 επίσης στα 2 κοκ. Αν φτάσετε στο σημείο να χωρίσετε το καλώδιο σε 8-10 ομάδες καλωδίων φτάνει και περισσεύει! Απλώς πρέπει να προσέχετε με το κοπίδι να χαράζετε ΑΝΑΜΕΣΑ στα καλώδια και όχι πάνω τους! Αφού τελειώσετε με το κοπίδι, τυλίξτε τα καλώδια μεταξύ τους και μετά με μονωτική ταινία - με λίγη προσπάθεια (και 2-3 κατεστραμμένα καλώδια!) θα φτιάξετε κάτι σαν κι αυτό:


Αν σκοπεύετε να συνδέσετε και κάποια άλλη συσκευή (εκτός από το σκληρό δίσκο) αφήστε τα καλώδιο έτσι. Εγώ έκοψα το υπόλοιπο καλώδιο και το δεύτερο βύσμα.Πάμε τώρα στο σκληρό δίσκο: αν και θα μπορούσαμε να τον βιδώσουμε σε διάφορα σημεία του CDTV, εγώ επέλεξα έναν άλλο τρόπο, ο οποίος είναι πιο γρήγορος, αρκετά σταθερός και δεν απαιτεί να γίνουν τρύπες στο CDTV. Παίρνουμε λοιπόν το σκληρό δίσκο (SCSI μικρής χωρητικότητας, 0,1-10GB κατά προτίμηση), τον γυρίζουμε ανάποδα και βιδώνουμε στη μία του πλευρά 2 αποστάτες από αυτούς που χρησιμοποιούνται για να στηρίζουν τα motherboards των PC. Τα βιδώνουμε από την πλευρά που βλέπετε στη φωτογραφία:


Κατόπιν, στην άλλη πλευρά κολλάμε ταινία διπλής όψεως:


Τέλος, αφού συνδέσουμε τα καλώδια data και τροφοδοσίας στο σκληρό δίσκο, τον τοποθετούμε με τέτοιο τρόπο ώστε από την αριστερά πλευρά του να κολλήσει στο καπάκι του CD-ROM και από την κάτω δεξιά να στηρίζεται μέσω των αποστατών πάνω στο board για τις κάρτες μνήμης. Δώστε προσοχή στην τοποθέτηση γιατί πρέπει να τα καταφέρετε με τη μία, αλλιώς μπορεί να καταστρέψετε την ταινία διπλής όψεως και να αναγκαστείτε να την ξεκολλήσετε και να βάλετε άλλη. Αν τα καταφέρατε, το αποτέλεσμα θα πρέπει να είναι κάτι σαν το παρακάτω:


Εδώ βλέπουμε το πίσω μέρος του σκληρού δίσκου με τα καλώδια συνδεδεμένα, το board των midi ports βιδωμένο ξανά στη θέση του και την άλλη άκρη του SCSI καλωδίου στο πίσω μέρος του CDTV όπου και θα συνδεθεί τελικά επάνω στον SCSI controller.


Δεν θα βάλουμε ακόμα τον controller, όμως. Τώρα θα πρέπει να ξαναβάλουμε το motherboard και την πρόσοψη στη θέση τους, να τα βιδώσουμε, και να συνδέσουμε τους 9 connectors που αποσυνδέσαμε. Λειτουργήστε με τον αντίθετο ακριβώς τρόπο απ' ότι κάνατε στο "λύσιμο" και, αν δεν θυμάστε ποιος connector μπαίνει πού, απλώς συμβουλευτείτε τις φωτογραφίες!

Αφού μπουν και πάλι όλα στη θέση τους, θα πρέπει να αντικαταστήσουμε (προαιρετικά) και κάποια chips πάνω στο motherboard. Αυτό θα το κάνουμε διότι αν και ο controller λειτουργεί και σε OS 1.3 (όπως και το CD-ROM, άλλωστε!), είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα θέλατε μια ROM 3.1 στο CDTV σας ώστε να μπορέσετε να εγκαταστήσετε το Amiga OS 3.1 και κάποιο killer application όπως το WHDload! (γιατί βάλαμε τον δίσκο, άλλωστε;). Αν λοιπόν αλλάξετε την ROM 1.3 του CDTV με κάποια άλλη (2.04, 2.05, 3.1), θα διαπιστώσετε ότι το CDTV σας απλώς κάνει συνέχεια restart! Ένας απλός τρόπος για να λύσετε αυτό το πρόβλημα είναι να αλλάξετε θέση στο jumper 15 πράγμα που "ακυρώνει" όλο το κύκλωμα του CD-ROM οπότε θα έχετε μια κανονική Amiga (τέλος τα restarts) χωρίς όμως CD-ROM. Για να το αποφύγετε αυτό, πρέπει να προμηθευτείτε 2 chips που είναι οι developers boot ROMs (εκδόσεις 2.3, 2.6 ή 2.7 σε σχέση με την έκδοση 1.0 που έχει επάνω το CDTV),οι οποίες θα σας επιτρέψουν να βάλετε ένα νέο ROM chip χωρίς να χάσετε το CD-ROM και τον driver αυτού που γίνεται mount αυτόματα! (cdtv.device). Αν έχετε πρόβλημα να βρείτε τις boot ROMs (εγώ είχα!) λίγο ψάξιμο στο Amibay ή επικοινωνία με τον MasterGR μπορεί να σας λύσουν τα χέρια! Οι προαναφερθείσες boot ROMs είναι τα 2 chips U34 και U35 τα οποία, αν θεωρήσουμε ότι τα έχετε ήδη προμηθευτεί τα τοποθετείτε στη θέση των παλαιών όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία:


Αφού αλλάξαμε τις boot ROMs, αλλάζουμε και το κανονικό ROM chip του CDTV το οποίο είναι όμοιο με αυτά που θα συναντήσετε στις Amiga 500/500 Plus/600/2000 οπότε είναι πολύ εύκολο να βρείτε μια ROM 3.1 για το CDTV σας. Στην επόμενη φωτογραφία βλέπετε τη νέα ROM τοποθετημένη (και σε τσιπάκι AMD, παρακαλώ!):


Αφού τελειώσαμε και μ' αυτό, το CDTV μας θα δείχνει πλέον κάπως έτσι:


Τώρα ας το γυρίσουμε με την πίσω πλευρά προς το μέρος μας, ώστε να τοποθετήσουμε -επιτέλους- τον SCSI controller. Ο SCSI controller μπαίνει ακριβώς δίπλα στο video module, με την πλακέτα να κοιτάει προς τα κάτω. Γυρίστε λοιπόν τον controller ανάποδα, τραβήξτε έξω από την τρύπα το καλώδιο του SCSI και εισχωρήστε την άκρη της πλακέτας του controller στους ειδικούς οδηγούς που βρίσκονται στην υποδοχή. Στην φωτογραφία βλέπετε τον controller και την άκρη του καλωδίου:


Συνδέστε τώρα το καλώδιο SCSI στον controller, και σπρώξτε την πλακέτα λίγο περισσότερο προς τα μέσα μέχρι να συναντήσετε αντίσταση. Τοποθετήστε με τον ίδιο τρόπο και την πλακέτα του video module:


Τώρα, βάλτε λίγη περισσότερη δύναμη και σπρώξτε και τις δύο πλακέτες ώστε να "κουμπώσουν". Επειδή υπάρχουν οι οδηγοί και τα backplates είναι φτιαγμένα με ακρίβεια, θα δείτε ότι οι θέσεις για τις βίδες των backplates έχουν έρθει ακριβώς πάνω από αυτές του σασί του CDTV. Τί περιμένετε λοιπόν; Βιδώστε τις 4 βίδες - τώρα θα πρέπει να βλέπετε αυτό:


Τοποθετήστε τώρα το καπάκι του CDTV, βιδώστε το (ναι, αυτές οι 6 βίδες που σας είχαν περισσέψει!) και είμαστε έτοιμοι! Συνδέστε ένα floppy drive στο CDTV σας, βάλτε μέσα τη δισκέτα "Install" του OS 3.1 και συνδέστε και ανάψτε το CDTV. Τρέξτε το HDtoolbox για να εγκαταστήσετε το σκληρό δίσκο και να κάνετε partitioning, φορμάρετε το/τα partition(s) που φτιάξατε, και εγκαταστήστε το OS 3.1. Είστε έτοιμοι να rockάρετε!